بعد از روزها...

روزهای سختی بود؛ روزهای سختی هست؛ اما می گذرد چون تو خواهی.

لیک می دانم و باور کرده ام که می خواهی و کمک می کنی که بگذرد.

و سرانجام روزی خواهد آمد که با غرور ایستاده به دامان ت باز گردم.

می دانم که می دانی و دانسته ای که چه اشتباهاتی کرده ام و بر من بخشیده ای و می دانم که تمام روزهای سخت را، نه برای بیهودگی های من بلکه برای صبوری هایم و برای باوری (که گاهی از دست می دادم) گذاردی. حای بی بهانه و با بهانه شکر می گویم و می گویم که ممنون که لیاقت روزی دیگر را برای جبران بیهودگی هایم گذاریدی. و با تمام توانم تمام لیاقتم را فزونی خواهم داد. با شد که بیشتر شکر گویم و لایق مهربانی و بخشنگی بیشترت گردم.

مخروبه...